அனுமனை ராட்சச வீரர்கள் அரண்மனையை விட்டு வெளியே அழைத்து வந்து தெருக்கள் வழியாக இழுத்துச் சென்றார்கள். ராட்சச கூட்டம் சுற்றி நின்று அனுமனை திட்டியும் பரிகாசம் செய்தும் கோசம் போட்டும் பெரு மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். ராவணன் உத்தரவிட்டபடி வாலில் நெருப்பை வைக்கட்டும் அதன் பிறகு நமது சக்தியை இந்த ராட்சசர்களுக்கு காண்பிக்கலாம் என்று அனைத்தையும் பொறுத்துக் கொண்ட அனுமன் அமைதியாக இருந்தார். அனுமனின் வாலில் எண்ணைய் தடவிய துணியை சுற்றி நெருப்பை வைத்து இழுத்துச் சென்றார்கள் ராட்சசர்கள். அசோகவனத்தில் சீதைக்கு பாதுகாப்பாக நின்ற ராட்சசிகள் சீதையிடம் உன்னிடம் பேசி விட்டு சென்ற அந்த வானரத்தின் வாலில் நெருப்பை பற்ற வைத்து தெரு தெருவாக இழுத்துச் செல்கிறார்கள் என்று சொல்லி சிரித்தார்கள். சீதை அவளருகே அக்னியை மூட்டினாள். அக்னியே நான் செய்த புண்ணியம் ஏதேனும் இருந்தால் நான் உண்மையான பதிவிரதையாக இருந்தால் அனுமனை நெருப்பின் வெப்பம் தாக்காமல் குளிர்ச்சியுடன் இருக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்தாள்.
அனுமனுக்கு தனது வாலில் உள்ள நெருப்பின் வெப்பம் தாக்காமல் குளிர்ச்சியாகவே இருந்தது. அனுமன் சிந்திக்க ஆரம்பித்தார் நெருப்பு வைக்கப்பட்ட துணி எரிகிறது ஆனால் நமது வால் குளிர்ச்சியாக இருக்கிறது தன் தந்தை வாயு பகவானுக்கு மரியாதை செய்ய அக்னி பகவான் தன்னை சுடவில்லை என்று எண்ணிய அனுமன் இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று எண்ணினார். தன்னை பரிகாசம் செய்த ராட்சசர்களின் மீது அனுமனுக்கு கோபம் அதிகரித்தது. தன்னை கட்டியிருக்கும் கயிற்றை உதறி அறுத்தார். தனது உருவத்தை பெரிதாக்கினார். எரியும் வாலுடன் ஒவ்வொரு மாளிகையாக குதித்து தாவி வாலில் உள்ள நெருப்பை ஒவ்வொரு மாளிகைக்கும் வைத்தார். பெரும் காற்று நெருப்பிற்கு உதவி செய்தது. ஒவ்வொரு மாளிகையும் முழுமையாக எரியத் தொடங்கியது. சிறிது நேரத்தில் இலங்கை நகரமே வானளவு நெருப்பில் எரிந்தது. ராட்சசர்கள் அனைவரும் கதறிக்கொண்டே ஓடினார்கள். தனது வாலில் உள்ள நெருப்பை கடல் நீரில் அனுமன் அணைத்துக் கொண்டார்.
அனுமன் உயரமான திருகூட மலை மேல் ஏறி நின்று எரியும் இலங்கையை பார்த்து மகிழ்ந்தார். உடனே நாம் தவறு செய்து விட்டோமோ என்று எண்ணிய அனுமன் திடுக்கிட்டு அதிர்ந்தார். எவ்வளவு சாமர்த்தியமும் வலிமையும் நம்மிடம் இருந்தாலும் கோபத்தை அடக்க முடியாமல் மதியிழந்து விட்டோமே என்று எண்ணினார். இந்த இலங்கை நகரத்தில் பெரும் தீயை உண்டாக்கி விட்டோம். இந்த நெருப்பில் சீதையும் எரிந்து போயிருப்பாளே. சீதையை ராட்சசர்கள் கொல்வதற்கு முன்பாகவே நாம் கொன்று விட்டோம். கோபத்தில் நாம் செய்த செயல் ராம காரியத்தையும் நாசம் செய்து விட்டதே நம்மைப் போன்ற மூடன் பாவி இந்த உலகத்தில் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள் என்று தன்னை தானே திட்டிக் கொண்டு துக்கத்தில் இருந்தார் அனுமன். இனி இந்த உலகத்தில் வாழ நமக்கு தகுதி இல்லை. இங்கேயே நமது உயிரை விட்டு விடலாம் என்று முடிவு செய்தார் அனுமன். அப்போது நல்ல சகுனங்கள் அனுமனுக்கு தென்பட்டது. உடனே சிந்திக்க ஆரம்பித்தார். தனது வாலில் உள்ள நெருப்பு நம்மை சுடாத போது அற நெறி தவறாமல் சத்தியத்தை கடைபிடிக்கும் ராமரின் மனைவி சீதையை நெருப்பு எப்படி சுடும். கற்புக்கரசியாக இருக்கும் சீதை இந்த நெருப்பில் அழிந்திருக்க மாட்டார். சீதை நலமாக இருப்பார் என்று அனுமன் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது ஆகாயத்தில் இரண்டு வானவர்கள் பேசிக் கொண்டு சென்றது அனுமனுக்கு கேட்டது.
அனுமன் இலங்கையில் இந்த அற்புதமான செயலை செய்திருக்கிறார். இலங்கையில் சீதை இருக்கும் இடம் தவிர மற்ற அனைத்து இடங்களும் பற்றி எரிகிறது. அனுமன் வாழ்க அனுமனின் பராக்கிரமம் வாழ்க என்று சொல்லிக் கொண்டே சென்றார்கள். அனுமனுக்கு அப்போதுதான் புரிந்தது. சீதையின் புண்ணியத்தால் தான் நமது வாலில் இருந்த நெருப்பு நம்மை சுடவில்லை. நம்மை சுடாத நெருப்பு அவரை எப்படி சுடும் சீதை நலமாக இருக்கிறார். நாம் பிழைத்தோம் ஒரு முறை சீதையை பார்த்து விட்டு பிறகு செல்லலாம் என்று முடிவெடுத்த அனுமன் அசோகவனத்திற்கு மீண்டும் சென்றார்.
