ராமர் சுக்ரீவனிடம் பேச ஆரம்பித்தார். இலங்கையில் இனி இருந்தால் தனக்கு ஆபத்து என்று எண்ணி விபீஷணன் பயந்து இங்கு நம்மை சரணடைய வந்திருக்கலாம். ராவணனை அழித்து நாம் வெற்றி பெறுவோம். இலங்கையை விபீஷணனிடம் ஒப்படைப்போம். ராவணனுடைய ராஜ்யத்தை அனுபவிக்கலாம் என்ற ஆசையில் இங்கு விபீஷணன் வந்திருப்பான் என்ற அனுமனின் வார்த்தையில் உண்மை இருக்கிறது. நாட்டின் நலன் கருதி எடுத்த முடிவாக இருந்தால் இதில் தவறு ஒன்றும் இல்லை. ஆபத்துக் காலத்தில் ராவணனை கைவிட்ட விபீஷணன் நம்மையும் கைவிடுவான் என்ற உன்னுடைய வாதத்தில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. ஏனெனில் நம்மைக் கைவிடுவதற்கு விபீஷணனுக்கு சரியான காரணம் ஒன்றும் இல்லை. நாம் அவர்களை நம்மோடு சேர்த்துக் கொண்ட பிறகு அவர்களை சந்தேகப்படப் போவதில்லை. சரணடைந்தவர்களை அழிக்க வேண்டும் என்ற வஞ்சக எண்ணம் நம்மிடம் இல்லை என்பதை விபீஷணன் நன்கு அறிவான். அடுத்து இலங்கையை வெற்றி பெற்ற பிறகு அவர்களின் ராஜ்யத்தின் மீது ஆசை வைக்கப் போவதில்லை. ராஜ்யத்தை அவர்களிடமே திருப்பி ஒப்படைத்து விட்டு வந்து விடுவோம். நாம் வெற்றி பெற்றால் மட்டுமே விபீஷணனுக்கு ராஜ்யம் கிடைக்கும். எனவே விபீஷணன் நமது வெற்றிக்கு துணை இருப்பான் என்றே நான் கருதுகிறேன். அடுத்து ஒருவன் என்னை சரணடைகிறேன் என்று வந்து விட்டால் அவன் நல்லவனோ கேட்டவனோ அவனை தள்ளி வைக்க என்னால் முடியாது. இது என்னுடைய பிறவி தர்மம். அதனால் எனக்கு ஏதேனும் பிரச்சனை வந்தாலும் பரவாயில்லை அதனை நான் பொருட்படுத்த மாட்டேன். எனது உயிருக்கு ஆபத்து வந்தாலும் நான் கடைபிடிக்கும் தர்மத்தை விட்டுவிட மாட்டேன். ராவணனே என்னிடம் வந்து உங்களை சரணடைகிறேன் என்னை காப்பாற்றுங்கள் என்று வந்தாலும் அவனை சோதித்து பார்க்காமல் சேர்த்துக் கொள்வேன். அப்படியிருக்க என்னிடம் சரணடைய வந்திருக்கும் ராவணனின் தம்பியை நான் எப்படி தள்ளி வைக்க முடியும். உடனடியாக விபிஷணனை இங்கே அழைத்து வாருங்கள் என்று கட்டளையிட்டார் ராமர்.
ராமரிடம் சுக்ரீவன் பேசினான். உங்களது பேச்சில் நான் தெளிவடைந்து விட்டேன். எனது சந்தேகங்கள் தீர்ந்தது என்று தனது படை வீரர்களிடம் விபீஷணனை இப்போதே இங்கு அழைத்து வாருங்கள் என்று உத்தரவிட்டான் சுக்ரீவன். ராமர் லட்சுமணனை பார்த்து சிரித்தார். எல்லோரும் பரதனைப் போல் இருப்பார்களா என்று பரதனை நினைத்து ராமர் சிறிது நேரம் கண்ணை முடி பரதனை நினைத்து ஆனந்தப்பட்டார். லட்சுமணனையும் பரதனைப் போன்ற சகோதரர்களை அடைந்த என்னைப் போன்ற பாக்கியவான்கள் இந்த உலகத்தில் யாரும் இல்லை. மேலும் உங்களைப் போன்ற நண்பர்கள் யாருக்கு கிடைப்பார்கள் என்று கண்ணில் நீர் பெருக ஆனந்தத்துடன் அனைவரிடமும் தனது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்திக் கொண்டார் ராமர்.
ராமரிடம் விபீஷணன் அழைத்து வரப்பட்டான். ராமரை வணங்கிய விபீஷணன் உங்களிடம் சரணடைகிறேன். தர்மத்தின் வழி நடக்கும் உங்கள் நட்பை நாடி வந்திருக்கிறேன். என்னுடைய நட்பை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். தங்களுக்கு ஏதேனும் தேவைப்பட்டால் தயங்காமல் சொல்லுங்கள். தங்களுக்கு தேவையானதை என்னால் முடிந்த வரை செய்து முடிப்பேன் என்று வணங்கி நின்றான் விபீஷணன். ராவணனை அழிக்காமல் இந்த இடத்தை விட்டு நான் செல்ல மாட்டேன் என்று சபதம் செய்த ராமர் என்னுடைய நட்பை உனக்கு தருகிறேன். இந்த நேரம் முதல் நீ என்னுடைய நண்பன். இன்று முதல் நீ தான் இலங்கையின் அரசன் என்று விபீஷணனுக்கு அங்கேயே பட்டாபிஷேகம் செய்து வைத்தார் ராமர். பிறகு அனைவரும் கடலை எப்படி தாண்டலாம் என்று ஆலோசனை செய்தார்கள். முதலில் கடல் ராஜனை வேண்டிக் கொண்டு அவரது உதவியை பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார்கள். ராமர் கடற்கரையில் தர்ப்பை புல்லை பரப்பி முறைப்படி அமர்ந்து கடல் ராஜனுக்கான உபவாசத்தை துவக்கினார்.
