இறைவனின் திருவடியை ஏன் பற்ற வேண்டும்?
இறைவனை நாள்தோறும் வணங்க வேண்டும் என்றார்கள் நமது பெரியவர்கள். ஏன் அப்படி சொன்னார்கள்? இதற்கு ஏராளமான அளவில் புராணங்களும் கதைகளும் சொல்லி வருகின்றன. இவை நமக்கு உணர்த்துவது என்ன?
இராமாயணத்தில் இராமபிரான் நமக்கு ஒரு அழகான விளக்கம் அளிக்கிறார்.
விபீஷண சரணாகதி – இராமரின் உபதேசம்
இராவணனின் சகோதரனான வீடணன் நாட்டை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டபோது இராமரை நாடி வந்தான். ஆனால் சுக்ரீவனும் பலரும் அவனை ஏற்க மறுத்தனர். அப்போது இராமர் கூறிய கதை வானரர்களின் மனதை மாற்றியது.
அந்த கதையிலே…
ஒரு வேடுவன் பெண் பறவையை வேட்டையாடினான். ஆண் பறவை தவிக்க தவிக்க இருந்தது. பின்னர் வேடுவனுக்கு பசியும் குளிரும் தாங்காமல் அவமான நிலை ஏற்பட்டது. ஆனால் அந்த பறவை, தன்னை வேட்டையாடியவனை உணவில்லாமல் விடக்கூடாது என்று நினைத்து, நெருப்பில் விழுந்து அவனுக்கு உணவானது.
அது தான் இராமபிரான் எடுத்துக் கூறிய உண்மை.
பாவம் செய்தவனாக இருந்தாலும் மனம் திருந்தி வருவான் என்றால் அவனை ஏற்க வேண்டும். அதுவே தர்மம். அதுவே மன்னிப்பு. அதுவே ஆன்மிகத்தின் உள்ளார்ந்த உபதேசம்.
என் வாழ்க்கையில் இதன் பயன்?
நம் உறவுகள், நண்பர்கள் சில தவறுகள் செய்யலாம். ஆனால் அவர்கள் மனம் திருந்தி வரும்போது, நாமும் கருணையுடன் இருக்கவேண்டும்.
மன்னிப்பு ஒன்றே நம்மை மகாத்மாவாக மாற்றுகிற குணம்
அனைத்துப் பாவங்களையும் கழுவும் ஒரு உயர்ந்த வழி – இறைவனின் திருவடியை பற்றுவது. அதுவே ஆன்மிக வளர்ச்சி. அதுவே பசுமைமிக்க வாழ்க்கையின் தொடக்கம்.
ஓம் நமோ நாராயணாய
